Autorski blog Mateusza Szymczaka » Wyzwania

Słów kilka jak to zaliczylem maraton w Berlinie 2011

Mateusz Szymczak — Sun, 06 Nov 2011 13:07:11 +0000

O pasji, motywacji, wysiłku, poświęceniu, walce, zdeterminowaniu i…..trochę też o maratonie.

Na berliński maraton zapisałem się ponad pół roku wcześniej. Jak się okazało była to ostatnia chwila, bo miejsca szybko się skończyły. W tym roku przez pierwsze 24h po otwarciu rejestracji zapisało się 10 tysięcy osób. To ponad dwukrotnie więcej niż bierze udział w największych polskich maratonach. Jeśli myślisz o wzięciu udziału w tak dużym maratonie musisz robić to z wyprzedzeniem ponad 9 miesięcznym – czasami jest naprawdę ciężko przewidzieć, jak potoczy się nasze życie przez ten czas, ale warto zaryzykować, a później już tylko dostosować swoje plany do maratonu. Samemu zapisując się w styczniu na wrześniowy maraton nie miałem pojęcia, że będę w tym czasie studiował w innym kraju. Jednak zrobiłem wszystko, aby zrealizować swoje marzenie i pobiec w jednym z największych maratonów na świecie razem z 40 tysiącami innych szaleńców.

Do Berlina przyjechałem trzy dni przed startem, aby zaaklimatyzować się i zwiedzić miasto. Stolica Niemiec zaskoczyła mnie swoim przygotowaniem dla biegaczy z całego świata, na każdym kroku można było spotkać reklamy wielkiego, niedzielnego paraliżu miasta – maratonu. Biegając szerokimi ulicami miasta mijałem się z wieloma innymi sportowcami, którzy to z uśmiechem witali się i życzyli powodzenia. To bardzo miłe widząc tak wiele ludzi skupionych w jednym celu, pokonać swoje słabości i przebiec cały dystans.

Przygotowania:

Powszechnym pytaniem, które zadają mi znajomi odnośnie maratonu to – ile się przygotowywałeś. Nigdy nie potrafiłem na nie odpowiedzieć zgodnie z prawdą – tak naprawdę zawsze sądzę, że niewystarczająco. Biegam przez całe życie, czasami mniej, czasami więcej, raz regularnie, a innym razem nie. Nie mam planów treningowych, czy specjalnej diety, czuję się dobrze i przyjemnie po prostu, gdy biegnę – nic więcej się nie liczy. Do moich dotychczasowych 3 maratonów przygotowywałem się bardziej na poważnie tak naprawdę dopiero miesiąc przed startem. To z pewnością nie jest zbyt rozważne i postaram się to zmienić następnym razem. Najgorzej było zmotywować się na regularne bieganie w okresie wakacyjnym. I to, że w upalne, letnie dni biegałem godzinami wzdłuż polskiego Półwyspu Helskiego zawdzięczam przyjacielowi, który to mnie motywował do rannego wstawania i biegania wielokilometrowych tras brzegiem morza.

3…2….1…

Na miejsce startu w Berlinie dotarłem ponad 2h przed czasem, czyli około 7 rano. Czasu było wystarczająco, aby przebrać się i znaleźć drogę na start. Zaraz oczywiście odnalazłem Polaków, którzy tak jak ja podjęli wyzwanie przebiegnięcia trasy. Jednak nie szukałem w nich kompana do wspólnego pokonywania dystansu. Od początku preferowałem samotny bieg zgodny z własnymi możliwościami i siłami. Razem z wielkim tłumem ruszyłem w okolice bramy brandenburskiej, aby ustawić się w przydzielonym rejonie. Tutaj zdałem sobie sprawę, że popełniłem spory błąd. Zostałem przydzielony do ostatniego rejonu (dla osób, których celem jest przebiegnięcie powyżej 4h 30 min i więcej). Z daleka dostrzegłem balonik peacemakerów, do których to można było przyłączyć się, aby w tym właśnie czasie ukończyć maraton. To nie był dobry punkt wyjścia, wszakże mój ostatni bieg zakończyłem z wynikiem 4h i 12 min. Moim celem było przełamanie magicznej dla mnie bariery 4h, a moje dalekie miejsce wcale temu nie pomagało.

Start dla elity odbył się o godzinie 9:00, ja z całą resztą biegaczy włączyłem stoper ponad 20 minut później. Od razu zaczęły się problemy ze znalezieniem dla siebie wolnej przestrzeni do biegania. Wszyscy biegli innym tempem, trzeba było być cały czas niezwykle ostrożnym i uważnym, aby kogoś nie potrącić przy wyprzedzaniu lub samemu nie zagradzać drogi. Przez pierwsze kilometry biegłem chodnikami i poboczami, aby szybciej mijać innych zawodników. Nie wiem z jakiego powodu, ale tak jakoś obliczyłem, że muszę biec 5:45 na kilometr, aby osiągnąć wymarzony czas. Jednak trzeba pamiętać, że bardzo niewielu ludziom udaje się utrzymać równy wynik przez cały bieg, organizm po 20, a później po 30 kilometrach już tak samo nie działa. Nogi odmawiają posłuszeństwa i samoistnie zaczynają zwalniać, a każdy kilometr to wieczność.

Dlatego też przez to początkowe ciągłe wyprzedzanie biegłem tempem 5 min na kilometr, gdy minąłem 10 kilometr w 50 minucie zacząłem zastanawiać się, czy przypadkiem nie przesadziłem i czy nie złapie mnie szybko jakiś kryzys. W każdym razie nie miałem zamiaru ani zwalniać, ani się poddać. Przez cały czas liczyłem sobie, jakim biegnę tempem, a jakim muszę biec, aby osiągnąć wymarzony czas. Pozwalało mi to zapomnieć o bólu, który tworzył się z każdym nowym uderzeniem podeszwy butów o berliński asfalt.

Run, run!

Organizacja maratonu to jedna wielka bajka organizacyjna. Wszystko dopracowane na ostatni guzik. Na siłę szukać nawet najmniejszej rzeczy, do której można by było się przyczepić. Od razu można zauważyć niemiecką solidność i pracę sztabu ludzi przez cały rok.

Wracając do biegu, mijały kolejne minuty, a ja spoglądałem na zegarek licząc ile mi zostało do końca. Minięcie balonika z napisem 4:15h to było jak znalezienie się +1000 miejsc do przodu. Dalej szukałem i biegłem coraz szybciej, aby dopiero po 30 kilometrze z daleka zauważyć upragniony żółty balonik ze sztabem ludzi chcącym osiągnąć 4h. Wiedziałem, że chcę do nich dołączyć, ale po chwili zmieniłem te zamiary. Chciałem być przed nimi z dwóch powodów, – jeśli nagle stracę siły to zawsze będę miał chwilę żeby odpocząć, a drugim powodem, że jeśli dotrwam to automatycznie znajdę się kolejne tysiąc miejsc wyżej. Innym pocieszeniem było to, że miałem dużo lepszy czas brutto niż większość z tych ludzi, którzy to wcześniej przekroczyli linię startu. Trzydziesty drugi km mijam z czasem około 3h. Już wiem, że zostało najgorsze i najprzyjemniejsze 10 kilometrów w moim życiu, przy najgorszym założeniu, że zwolnię do 6 minut do kilometr nadal uda mi się zaliczyć maraton w upragnionym czasie. Biegnę dalej mijając kolejnych zawodników, którzy wycieńczeni próbują stawiać kolejne kroki. Nie poddaje się i nie zwalniam, staram się przyspieszać i myśleć o uczuciu, które będzie towarzyszyło mi na linii metry. Mijam 40 kilometr, serce zaczyna coraz szybciej bić, a umysł szaleje. Uda się już na pewno – mam czas około 3:38 h. Słyszę okrzyki tysięcy ludzi, muzykę i tupot setek stóp wokół mnie. Kilometr przed metą przebiegam pod ogromnym napisem „You are hero!”. Nie czuję już niczego, widzę bramę brandenburską, za którą czeka mnie ostatnie 200 metrów. Przyspieszam – czuję się jakbym leciał, biegnę lewą stroną i mijam kolejnych zawodników. Meta – wyłączam stoper – 3h 48 min 28 sekund. Udało się, nowy rekord życiowy – do tego lepszy o 24 min od ostatniego. Jestem mega szczęśliwy.

Gdzie dalej?

Przez następne 2-3h próbuje zebrać myśli i odnaleźć się wraz ze wszystkimi dzisiejszymi zwycięzcami w ogromnej strefie dla maratończyków. Uzupełniam stracone kalorie owocami i powoli dociera do mnie, że właśnie udało mi się spełnić mój kolejny cel – to, jaki będzie następny?

Auto Stop Race, czyli wyścig stopem z Wrocławia do Barcelony

Mateusz Szymczak — Wed, 27 Apr 2011 21:40:19 +0000

W majówkę razem z 400 pozostałymi parami będziemy ścigać się przez 2000 kilometrów łapiąc okazję i starać się dotrzeć jak najszybciej do gorącej Hiszpanii.

Kości zostały rzucone, a decyzja podjęta. W majówkę 2011 jadę do Barcelony. O projekcie Auto Stop Race usłyszałem już kilka miesięcy temu i od początku śledziłem ich stronę czekając na początek zapisów. Oczywiście je przegapiłem, ale w ostateczności udało załapać się na ostatnie miejsca.

Trasa Wrocław – Barcelona ma dokładnie 2 000 kilometrów. Chyba jednak odległość nie będzie największą przeszkodą, ale spora konkurencja. Do udziału w Auto Stop Race zgłosiło się ponad 400 par.

Całe wydarzenie jest objęte patronatem wielu mediów i partnerów strategicznych. Ma zostać zorganizowane szerokie wsparcie dla wszystkich uczestników, a nawet został utworzony fundusz mandatowy w wysokości 1500 zł na pokrycie niesprawiedliwych mandatów dla biorących udział w wyścigu. To już trzecia coroczna edycja tego typu wydarzenia. W tym roku weźmie udział rekordowa liczba uczestników i pierwszy raz tak daleko ustalona jest linia mety.

Sama idea podróżowania zrodziła się z inspiracji z takich wpisów jak:
- Jeden mężczyzna w drodze, czyli podróż dookoła świata.
- Tanimi liniami dookoła świata, czyli niezwykła podróż Michała Gajewskiego.
- Projekt busem przez świat, czyli jak zacząć spełniać swoje marzenia.
I ostatni już własny projekt, czyli Stopem do Wilna. Na blogu nie chciałbym opisywać prywatnych wydarzeń – szczególnie, że nie dotyczą one tylko mnie, ale także kilkunastu znajomych – dlatego tez skupiam się na samej idei podróżowania. Mogę tylko zdradzić, że wszyscy dotarli i byli bardzo zadowoleni, że podjęli się tego trudu.

Jednak tym razem wrzucę kilkanaście zdjęć z trasy. Zobaczymy gdzie dotrę, bo być może wcale nie do Barcelony, ale do Paryża, Pragi, Rzymu, a może gdzieś zupełnie indziej. Startujemy już w sobotę (30 kwietnia 2011). Jakieś ostatnie rady co do podróży macie dla mnie?

Trzymajcie kciuki, najlepiej w górę.

Aktualizacja 6.05.2010:
Do Barcelony dotarłem. Przejechałem ponad 4000 kilometrów w dwie strony. Zamiast obiecanej relacji zdjęciowej z wydarzenia umieszczę krótki film ukazujący całe wydarzenie.

Autostopem do Wilna

Mateusz Szymczak — Thu, 07 Apr 2011 19:33:27 +0000

Nowe, innowacyjne wyzwanie. Od kilku tygodni planowaliśmy wraz ze znajomymi odwiedzić Wilno. Teraz chcemy to zrealizować.

Pomysł był prosty i szalony. Chcemy odwiedzić Wilno oddalone od miejsca, z którego ruszamy o 600 km. Nie chcemy jednak robić to w standardowy sposób, czyli podróżować pociągiem lub samolotem i mieszkać w hotelu. Wybraliśmy więc dosyć tani i alternatywny środek transportu – autostop. Zamierzamy przemierzyć cały dystans od rana do zmierzchu.

Ruszamy w piątek 8 kwietnia o 6 rano. Dla większej motywacji wygrywa para, która dotrze na miejsce jako pierwsza. W wyścigu zdecydowało się wziąć udział 6 par, czyli razem 12 osób. Pary są bardzo mieszane, czyli zarówno tej samej płci jak i przeciwnej. Zobaczymy która będzie miała najwięcej szczęścia, a która okaże się najsprytniejsza. Stawka za wygraną nie jest porażająca, bo jest nią darmowy obiad, ale liczy się przede wszystkim rywalizacja. Dla niektórych z uczestników jest to pierwsze starcie z takim sposobem podróżowania.

Autostop mimo, że powoli odchodzi w zapomnienie w coraz szybciej rozwijającym się społeczeństwo wciąż stanowi jedną z najtańszych form zwiedzania świata. Korzysta z niej między innymi Marek Siedlecki, o którym pisałem kilka miesięcy temu na łamach bloga. Postanowił on zwiedzić cały świat bez większych środków pieniężnych. W podróży jest już prawie rok czasu i przyznaje, że dzięki autostopowi poznaje naprawdę niesamowitych ludzi, którzy okazują mi wielką życzliwość.

Powrót planujemy w niedziele wieczorem, czyli czasu mamy niewiele, a dystans daleki. Znaczna większość trasy biegnie jednak po stronie Polskiej, dlatego nie powinny zdarzyć się żadne nieprzyjemne przygody, ale tego nikt nie wie. W każdym razie, gdyby na blogu w ciągu najbliższych dni nie pojawi się żaden nowy tekst, to znaczy, że jego autor już nigdy nie powróci.

Trzymajcie kciuki za mnie i resztę uczestników i może macie jeszcze jakieś ostatnie rady odnośnie przebywania w Wilnie i podróży autostopem?

Maraton Berlin 2011 biegnę!

Mateusz Szymczak — Tue, 04 Jan 2011 13:56:36 +0000

Jeden z pięciu największych, światowych biegów to właśnie maraton berliński. W tym roku będę miał okazję wziąć udział w tym niezwykłym wydarzeniu razem z 40 tysiącami innych biegaczy.

Rok 2011 trzeba zacząć od nowych wyzwań. Tym razem wpis trochę inny niż zwykle – odnośnie moich osobistych planach. Wiele osób kilka dni temu ustalało sobie noworoczne postanowienia. Czas zmaterializować jedno z nich. Mianowicie przebiegnięcie jedno z największych maratonów na świecie w czasie poniżej 4h. Nie będzie to mój pierwszy bieg. W roku 2010 brałem udział w Maraton Metropolii i Maraton Poznański.

Rejestracja zajmuje kilka minut. Co ciekawe trzeba przejść testy zdrowotne PAPS (online). Opłata dla uczestników zależy od kolejności zgłoszeń. Przedziały:
0-10 000 uczestników – 60 euro
10 000 – 25 000 uczestników – 80 euro
25 000 – 40 000 – 100 euro
Dodatkowym kosztem (6 euro) jest wypożyczenie chipa do pomiaru czasu. Po tygodniu od rozpoczęciu rejestracji zgłosiło się ponad 10 tysięcy zainteresowanych i wyczerpali pierwszą, tańszą pulę biletów. Obecnie jest dostępny bilet za 80 euro, ale z tego co podawane jest na stronie organizatorów 20 grudnia zarejestrowało się już 20 tysięcy osób, a więc i ta wkrótce się wyczerpie.

Maraton w Berlinie jest jedną z największych imprez biegowych odbywających się w Europie. Co roku we wrześniu przyjeżdża do stolicy Niemiec około 40-50 tysięcy biegaczy. Jest to przede wszystkim wielkie przedsięwzięcie organizacyjne, które trwa przez cały rok. Wielu biegaczy upodobało sobie właśnie to miasto ze względu na to, że jest to również jeden z najszybszych biegów, w którym wielu zawodników przełamuje swoje życiowe czasy. Maraton berliński zalicza się do „World Marathon Majors”, czyli 5 największym imprez tego typu na świecie. Oprócz Berlina należą do nich biegi w: Londynie, Bostonie, Nowym Jorku i Chicago. W każdym uczestniczy około 30-50 tysięcy ludzi.

A kto z Was dołączy i pobiegnie razem ze mną?

VIII Półmaraton Mikołajakowy w Toruniu 2011

Mateusz Szymczak — Fri, 26 Nov 2010 18:43:13 +0000

Kolejne wyzwanie, które podjąłem.

Już dawno nie było nowego tematu w dziale osobiste wyzwania. Co prawda o starcie w tym półmaratonie wiedziałem już od pół roku, gdy to wygrałem darmowy start w Maratonie Metropolii. Co 10 osoba miała być wpisana gratis na listę startową w biegu mikołajkowym, który odbywa się w Toruniu 5 grudnia.

Nieregularne bieganie.

Ostatni dystans, który pokonałem to maraton w Poznaniu 10 października i od tego czasu de facto nie ćwiczyłem biegania więc nie spodziewam się rewelacyjnych wyników. W poprzedniej edycji biegu mikołajkowego (mój pierwszy dystans 21km w życiu) pokonałem w 1:55 h co było dla mnie wynikiem satysfakcjonującym, bo nie wiedziałem na ile mi starczy sił. Teraz ambicję podpowiadają, że okolice 1:40h byłyby możliwe, ale przygotowanie daje twardo do zrozumienia, że bez regularnego biegania nie ma wyników.

Idea

Celem biegu jest działalność charytatywna. Organizatorzy współpracują z domami dziecka i zachęcają uczestników, aby przed biegiem przekazać prezent, które dostaną dzieci potrzebujące w domach dziecka na święta. Wszyscy biegacze dostają w pakietach startowych czapki i szale w kolorze czerwonym, aby wspólnie stworzyć wielki tłum biegnących mikołajów (niesamowity widok).W regulaminie możemy przeczytać, że:

Każdy uczestnik jest zobowiązany do posiadania założonej czapki Św. Mikołaja na starcie biegu. Po starcie założenie czapki leży w gestii zawodnika. Organizator dostarczy czapki Św. Mikołaja w pakietach startowych.
Każdy uczestnik zobowiązany jest do biegnięcia w oficjalnej koszulce VIII Półmaratonu Św. Mikołajów jaką otrzyma w pakiecie startowym.

Trasa, którą będą biegi uczestnicy prowadzi najpierw ulicami miasta (ze starego rynku) w kierunku głównej siedziby UMK, a potem terenami leśnymi, aż do stadionu TOR-TOR na ulicy Bema. Trasa nie ma atestu i jest dosyć nierówna. W poprzednim roku biegacze połowę trasę biegli w błocie, ale mimo to można wyczuć przyjazny klimat wśród współzawodników i świąteczną atmosferę. Nagroda za ukończony bieg, nie jest medal, ale dzwonek świąteczny co nadaje oryginalności całemu wydarzeniu.

Strona WWW biegu

Oficjalna strona Półmaratonu mikołajkowego wygląda dość słabo, w porównaniu do zeszłej edycji. Przez zmieniający się slajder na stronie głównej ciężko skupić się na treści, niepotrzebnie zrobiony jest efekt padającego śniegu, który jeszcze bardziej spowalnia stronę. Do tego zdjęcia, które wyświetlają się w topie strony są za małe. Newsy powinny być w całości napisane, szczególnie, że jest ich niewiele i po wejściu okazuje się, że to są tylko 2 zdania. Plusem jest to, że rozpoczęto współpracę z serwisem fotomarton.pl gdzie będzie można kupić swoje zdjęcia po biegu. Sam już raz skorzystałem i byłem zadowolony ze zdjęć, które kupiłem w tym portalu.

Podsumowanie

Swoje przygotowania zacząłem na 2 tygodnie przed biegiem. Co z tego wyniknie prawdopodobnie dowiecie się już wkrótce na blogu i mam nadzieję, że zobaczycie zawieszony dzwonek na mojej szyi.

Maraton Poznań – wyniki, komentarze i galerie.

Mateusz Szymczak — Mon, 18 Oct 2010 13:14:27 +0000

Dokładnie tydzień temu zakończył się maraton poznański. Czas na podsumowanie.

Tydzień temu dobiegałem do mety – to niezapomniane wrażenie zobaczyć linię mety i pomyśleć sobie, że to co sobie zaplanowałem i wymarzyłem właśnie się spełnia.

Maraton odbył się na na ulicach Poznania, a start i meta były położone wokół jezioro Malta. Organizatorzy zdecydowali, że w dni zawodów nie będzie możliwości odbioru pakietów startowych co zbulwersowało wielu biegaczy, ale w poprzednich dniach zadbali o wydłużony czas odbiorów wraz z przygotowanymi targami expo dla biegaczy.

Targi Expo były imponujących rozmiarów. Osoby, które przyszły odebrać pakiet startowy musiały przejść między kilkunastoma stoiskami ze sprzętem dla biegaczy. W hali Arena rozstawione były też listy startowe i wielka tablica na której każdy mógł coś dopisać. Brawa dla organizatorów za wielką mapę miasta i wiele przewodników po trasie maratonu.

Ku mojemu zdziwieniu odnalazłem adres bloga na tablicy.

Przygotowanie organizatorów można ocenić jako bardzo dobre dzień przed zawodami, Hala Arena tętniła życiem do 23 w sobotę gdy ostatni biegacze odbierali numery startowe. W między czasie można było wrzucić los, aby wygrać samochód czy wziąć udział w wielu konkursach organizowanych podczas targów expo.

Dzień startu – niedziela. Od rana nad jeziorem Malta ciężko znaleźć miejsce parkingowe. Biegacze od rana kłębią się i rozgrzewają w oczekiwaniu na rozpoczęcie biegu.

Setki biegaczy zgromadzonych przed startem czekali na ostateczny strzał. Wraz z rozpoczęciem uczestniczy przebiegający linie startu mogli słyszeć urywek piosenki Chariots of fire.

Podczas startu nad głowami latał helikopter, a wokół kłębiły się setki kibiców nadających atmosferę całemu maratonowi. Trzeba pochwalić całościową organizacje, w której na każdym punkcie odżywczym nie zabrakło wody czy bananów dla zawodników.

Wygrał czarnoskóry Issac zawodnik z czasem 2:16. Na pochwałę zasługuje Michał Smalec, który jako jedyny z Polaków był w pierwszej dziesiątce zajmując miejsce czwarte.

Bardzo ciekawym pomysłem organizatorów były medale wykonane dla wszystkich biegaczy. Upamiętniały one 2500 lat od legendarnego początku maratonów czyli bitwy pod Marathonem w 490r. p.n.e.

Poniżej zamieszczam wszystkie galerie, które znalazłem w internecie odnośnie maratonu w Poznaniu.

Galerie Poznań maraton:
http://picasaweb.google.com/111487757158796204045/11PoznanMaraton02#
http://picasaweb.google.pl/szymczes/11PoznanMaraton#
http://picasaweb.google.com/105995319269479562039/XIMaratonPoznanski#
http://picasaweb.google.com/115009472270766360722/POZNANMARATON?feat=directlink#
http://galeria.maratony24.pl/thumbnails.php?album=lastup&cat=17&page=19
http://picasaweb.google.pl/zgrzecho/11PoznanMaraton#
http://picasaweb.google.com/arbalc/XIPoznanMaraton#

http://picasaweb.google.pl/111675158159125422614/MaratonPoznan#

http://www.maratonczyk.pl/content/view/2196/132
http://www.maratonypolskie.pl/mp_index.php?dzial=1&action=7&code=8274&bieganie

http://www.wielkopolskisport.pl/galeria,114.html

Filmy Poznań maraton:
http://www.youtube.com/watch?v=_yVmnoJKz4c&feature=player_embedded#!
http://www.youtube.com/watch?v=5IUG1gnYABc&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=UrFW28w1k3c

Źródło zdjęć: http://www.maratonczyk.pl/content/view/2196/132

Poznań Maraton 11 edycja 2010

Mateusz Szymczak — Thu, 23 Sep 2010 17:58:41 +0000

Maraton w Poznaniu to jedna z największych imprez biegowych w Polsce. Co roku lista startujących gwałtownie wzrasta.

Decyzja podjęta – biorę udział. Do startu pozostało 16 dni.To już jedenasta edycja w Poznaniu i organizatorzy spodziewają się większej frekwencji niż w poprzednim roku. Aktualnie jest 3600 zgłoszeń, ale bardzo dużo osób będzie zgłaszało wkrótce, czyli pod sam koniec września.

To są medale, które będą przyznawane w tegorocznej edycji na pamiątkę 2500 lat od symbolicznej bitwy pod Maratonem o której zwycięstwie powiadomił goniec przebiegając dystans 42 km. Po czym zmarł.

Trasa biegu odbywa się ulicami miasta, ale podobno co roku jest świetna organizacja z ruchem i nie ma większych problemów z komunikacją.

Film promujący całe wydarzenie według mnie jest bardzo dobrze nagrany. Plus za to, że jest angielska wersja z prostym przesłaniem. Organizatorzy wspierają się również działaniami w social media – mają swój profil na facebook’u, w którym umieszczają informacje na bieżąco o tym co dzieje się podczas przygotować i jakie atrakcje czekają uczestników.

Na forach dyskusyjnych największych portali biegowych trwa od kilku miesięcy dyskusja na temat wpisowego (75zł) dla biegaczy. Uważam, że jest to całkiem niepotrzebne i dla prawdziwego fana biegania dołożyć 15 zł więcej w porównaniu z poprzednią edycją, nie powinno stanowić poważnego ubytku w portfelu. Moglibyśmy porównać koszt wpisowego w innych wielkich maratonach na świecie, a jednak przyciągają one setki miłośników biegania.

Relacja z wynikami z maratonu pojawi się wkrótce na blogu, a tymczasem trzymajcie kciuki.

Maraton Metropolii – Komentarz i wyniki.

Mateusz Szymczak — Tue, 08 Jun 2010 22:56:59 +0000

Oficjalne wyniki Maratonu Metropolii, który odbył się 6 czerwca 2010.

Niedziela 6 czerwca na ten dzień czekało wielu. Z listy startowej zamkniętej przed zawodami wynikało, że zapisanych było 946 maratończyk, 248 półmaratończyków i 122 biegaczy for fun. Lista nie uwzględnia osób zapisanych w ostatniej chwili lub osób, które jednak się nie zjawiły.
Dla przypomnienia, krótki trailer zapowiadający całe minione zawody:

Start odbyć się miał spod Motoareny, a właściwie start honorowy – do linii mety. Zdjęcie zrobione na godzinę przed rozpoczęciem maratonu. Około 8:00 zebrała się tam sporo grupa maratończyków, którzy oczekiwali na znak od organizatorów. Okazało się jednak, że żadna impreza nie może odbywać się w 24h godziny przed żużlem z tego też powodu start honorowy został odwołany, a zawodnicy skierowani na linię mety odległą o około 1-2 km.

Start odbył się punktualnie o 9:00, krótko przed startem maratończyków wystartowali niepełnosprawni na wózkach, a także rolkarze. Pogoda tego dnia była wyjątkowo niesprzyjająca biegaczom, ponieważ w słońcu temperatura wahała się w okolicach 30 stopni. Speaker przed startem oznajmiał, żeby pamiętać o uzupełnianiu płynów podczas trasy. Faworytami biegu byli Kenijczycy, a także Andriej Gordziejew. Bieg odbywał się przy ograniczonych ruchu i na głównej trasie Toruń-Bydgoszcz nie powodował utrudnień dla zmotoryzowanych.

Niewątpliwie problemem dla biegaczy okazał się brak wody podczas trasy. Organizatorzy zakupili trochę ponad to, co rok temu. W poprzednim roku przy deszczowej pogodzie zapotrzebowania na wodę było dużo mniejsze niż w upalny niedzielny poranek 6 czerwca. Niestety dla biegaczy powyżej 4:00 h zabrakło wody na trasie, ale zawodnicy wytrzymali te podwójne zmagania i po uzupełnieniu ostatnich punktów z wodą na trasie przez organizatorów najbardziej wytrwali i odporni dotarli na linię mety.

Faworyci spełnili swoje zadania i wygrali maraton dodając, że nawet dla nich był to bardzo trudny bieg. Niestety w pierwszej 15 znajduję się tylko jeden Polak. Nieoficjalne wyniki, które w tej formie już pozostaną znajdziecie tutaj.
Maraton niestety spotkał się z negatywnym komentarzem wśród internautów, którzy zarzucili wiele niedociągnięć organizatorom. Jednak nie wszystko jest się w stanie przewidzieć i zaplanować, dlatego też dobrze wyciągnięte wnioski na pewno pozwolą ulepszy następne edycje tego jednego z najstarszych w Polsce maratonów.
Każdy z zawodników wbiegających na metę miał zrobione zdjęcie, które można obejrzeć pod tym adresem. Ponadto sporo zdjęć z maratonu znajduję się pod tym adresem.

Po ukończeniu biegu można było zrobić sobie darmowe pamiątkowe zdjęcie (plus dla organizatorów, że postarali się to załatwić). Chciałem też podziękować jednemu z organizatorów, który znacząco mi pomógł – Krzysztofowi Bartkiewiczowi. Wiem, że na pewno będzie czytał ten tekst.
Pomimo wielu przeszkód udało mi się przebiec i ukończyć cały maraton.

Adekwatna i trafiająca w komentarz i podsumowanie do maratonu jest reklama Nike:
Autor zdjęcia miniaturki: Filip Torz

Maraton Metropolii – z Torunia do Bydgoszczy 2010

Mateusz Szymczak — Thu, 20 May 2010 21:40:48 +0000

Nowe wyzwanie zostało podjęte. Do przebiegnięcia maraton.

Na początku maja trafiłem na stronę Maratonu Metropolii. Od razu wiedziałem, że to nie przypadek – muszę wziąć udział w tym maratonie. Mimo, że został miesiąc przygotowań postanowiłem, że zdąże się przygotować i wystartować.

Wstawiłem krótkie odliczanie do maratonu:

Do Maratonu Metropolii pozostało:

Maraton promowany jest przez plakat:

I również przez krótki filmik promujący:

Trasa maratonu będzie przebiegać w ten sposób:

Jeśli uda mi się wystartować to będzie to mój debiut. Wszystkie informacje dotyczące wyniku będą zamieszczone na blogu.

„Nie bój się dużego kroku. Nie pokonasz przepaści dwoma małymi.”

David Lloyd George

Wyniki, galerie i komentarze można zobaczyć tutaj.

[wykonane] – Aerobiczna 6 Weidera

Mateusz Szymczak — Sun, 27 Dec 2009 03:19:06 +0000

Ile satysfakcji daje napisanie tematu, w którym słowem kluczowym jest ukończyłem.

Jeżeli nie wiesz o czym mówię, przeczytaj najpierw ten temat. Opisuje tutaj jak podjąłem wyzwanie zrobienia całego cyklu szóstki weidera, pełne 42 dni, bez żadnej przerwy – dzień w dzień ćwiczenia.

Zacząłem robić to pewnego poniedziałkowego popołudnia – 9 listopada 2009 po krótkiej namowie kumpla, ktory sam nie wiedział na co się porywa. Jest to cykl pełny wyrzeczeń. Jeśli chcę się go ukończyć trzeba wykazać się niezwykłą konsekwencją i determinacją.

Pierwsze dni są dosyć proste, poświęcasz zwykle 3-5 minut i zaliczone. Jednak koło 10 dnia zaczynają się schody, ćwiczenia stają się coraz bardziej męczące, czas się wydłuża. Wszystko zaczyna robić się trochę mozolne. Nie widać efektów. W tym momencie większość ludzi rezygnuje między 8, a 12 dniem. Drugie zwątpienie przychodzi zwykle koło 20-25 dnia, jeżeli nie masz jeszcze widocznego kaloryfera to czujesz, że tracisz tylko czas i równocześnie wkładasz niewspółmierny wysiłek.

Jak się motywować i kiedy wykonywać ćwiczenia?

Ja robiłem całość zwykle wieczorami 22-23. Zależnie od dnia każda seria zajmowała coraz dłużej, aż ostatniego dnia około 11-12 minut jedna. Zwykła motywacja, że po skończeniu ostatniej serii wypije pyszny i zdrowy koktajl wystarczała. Chciałem udowodnić sobie, że jeśli chcę to potrafię. Bardzo dobrze podczas ćwiczeć słuchać energetycznej muzyki. Np soundtack z rock’iego czy czas na walkę zespołu firma.

Kolejnym sukcesem była odpowiednia dieta podczas calego cyklu ćwiczeń. Starałem zachować dodatni bilans kaloryczny i odpowiednie wartości odżywcze każdego dnia.

Jakie są efekty?

Jednym słowem, kończąc cały cykl 20.12.09 byłem zadowolony z efektów. Brzuch stał się twardy, wyrzeźbiły sie mięśnie (głównie górne), jednak do pełnego zadowolenia potrzebowałbym zrzucić trochę tłuszczyku z dolnych partii mięśni, aby uwidocznić efekty. Do zrobienia w najbliższym miesiącu.

Co dalej?

Planuje w najbliższych dniach zająć się ABS II, jeżeli podejme wyzwanie to na pewno opiszę na blogu efekty.

Ps. Fotek before/after jednak nie będe publikował z uwagi na prywatność.

Ps2. Dziękuje mojemu kumplowi Marcinowi, który razem ze mną wytrwał pełny cykl.

‘ Zamiast narzekać zrób coś i zacznij świat swój zmieniać’