Już dawno nie było nowego tematu w dziale osobiste wyzwania. Co prawda o starcie w tym półmaratonie wiedziałem już od pół roku, gdy to wygrałem darmowy start w Maratonie Metropolii. Co 10 osoba miała być wpisana gratis na listę startową w biegu mikołajkowym, który odbywa się w Toruniu 5 grudnia.

Nieregularne bieganie.

Ostatni dystans, który pokonałem to maraton w Poznaniu 10 października i od tego czasu de facto nie ćwiczyłem biegania więc nie spodziewam się rewelacyjnych wyników. W poprzedniej edycji biegu mikołajkowego (mój pierwszy dystans 21km w życiu) pokonałem w 1:55 h co było dla mnie wynikiem satysfakcjonującym, bo nie wiedziałem na ile mi starczy sił. Teraz ambicję podpowiadają, że okolice 1:40h byłyby możliwe, ale przygotowanie daje twardo do zrozumienia, że bez regularnego biegania nie ma wyników.

Idea

Celem biegu jest działalność charytatywna. Organizatorzy współpracują z domami dziecka i zachęcają uczestników, aby przed biegiem przekazać prezent, które dostaną dzieci potrzebujące w domach dziecka na święta. Wszyscy biegacze dostają w pakietach startowych czapki i szale w kolorze czerwonym, aby wspólnie stworzyć wielki tłum biegnących mikołajów (niesamowity widok).W regulaminie możemy przeczytać, że:

Każdy uczestnik jest zobowiązany do posiadania założonej czapki Św. Mikołaja na starcie biegu. Po starcie założenie czapki leży w gestii zawodnika. Organizator dostarczy czapki Św. Mikołaja w pakietach startowych.
Każdy uczestnik zobowiązany jest do biegnięcia w oficjalnej koszulce VIII Półmaratonu Św. Mikołajów jaką otrzyma w pakiecie startowym.

Trasa, którą będą biegi uczestnicy prowadzi najpierw ulicami miasta (ze starego rynku) w kierunku głównej siedziby UMK, a potem terenami leśnymi, aż do stadionu TOR-TOR na ulicy Bema. Trasa nie ma atestu i jest dosyć nierówna. W poprzednim roku biegacze połowę trasę biegli w błocie, ale mimo to można wyczuć przyjazny klimat wśród współzawodników i świąteczną atmosferę. Nagroda za ukończony bieg, nie jest medal, ale dzwonek świąteczny co nadaje oryginalności całemu wydarzeniu.

Strona WWW biegu

Oficjalna strona Półmaratonu mikołajkowego wygląda dość słabo, w porównaniu do zeszłej edycji. Przez zmieniający się slajder na stronie głównej ciężko skupić się na treści, niepotrzebnie zrobiony jest efekt padającego śniegu, który jeszcze bardziej spowalnia stronę. Do tego zdjęcia, które wyświetlają się w topie strony są za małe. Newsy powinny być w całości napisane, szczególnie, że jest ich niewiele i po wejściu okazuje się, że to są tylko 2 zdania. Plusem jest to, że rozpoczęto współpracę z serwisem fotomarton.pl gdzie będzie można kupić swoje zdjęcia po biegu. Sam już raz skorzystałem i byłem zadowolony ze zdjęć, które kupiłem w tym portalu.

Podsumowanie

Swoje przygotowania zacząłem na 2 tygodnie przed biegiem. Co z tego wyniknie prawdopodobnie dowiecie się już wkrótce na blogu i mam nadzieję, że zobaczycie zawieszony dzwonek na mojej szyi.

Wyzwanie, które podjąłem blisko 2 miesiące temu opisane tutaj dzisiaj została zrealizowane. Bieg ze starego rynku w  Toruniu, ulicami miasta w kierunku pobliskiego lasu i leśnymi drogami, zakończony na stadionie okazał się udany. Pierwsze co rzucało się w oczy to setki czerwonych czapek i szalików, które nosili zawodnicy. Wszyscy połączeni w jednej szlachetnej inicjatywie, pomocy charytatywnej.

Po przybyciu na stary rynek w Toruniu, można było dostrzec wiele zorganizowanych grup, klubów jak i amatorskich biegaczy. Jednak jedna osoba wyróżniała się z tłumu. Czy potrafisz ją dostrzec na zdjęciu poniżej?

Spójrz na pierwszy rząd, facet po środku chyba zapomniał butów? Nie, zgodnie z ideą ‘boso przez Toruń’ biegacz postanowił pokonać trasę na gołych stopach. Gdy mijałem go na trasie, po obłoconych i kamienistych drogach krzyczał, że ‘po to są nogi, aby z nich korzystać’. Bardzo charakterystyczny facet szkoda, że musiał biegać po utwardzonych bokach trasy, przez to dużo wolniej pokonywał drogę. Człowiek z pasją, z własną inicjatywą z domeną ‘nie ma dróg na skróty’. Osoba, która idzie pod prąd. Bardzo zainspirowała mnie taki sposób myślenia.
Drugą osobą, która wyróżniała się z tłumu była dziewczyna, w spódniczce. Miała bardzo ograniczone ruchy i widać było, że się bardzo męczyła w tym stroju, no ale skoro podjęła takie wyzwanie to brawo.

Trasa licząca 21km wiodła głównie przez leśne ścieżki. Dużym minusem było wszechobecne mokro i błoto, które przeszkadzało w bieganiu całą dostępną szerokością ścieżki. Natomiast plusem było niewątpliwie chłodne, bezwietrzne powietrze, które w naturalny sposób ochładzało organizm.
Trasa wyglądała tak:

Nigdy nie doceniałem wartości powiedzenia, że najwięcej satysfakcji mamy z ludzi, których wyprzedzamy. Rzeczywiście dodaje to energii do dalszego biegu, a jeszcze bardziej motywują Cię ludzie, którzy mimo starszego wieku z siłą i energią biegną daleko przed Tobą. Motywuje to do pracy nad sobą i stawania się jeszcze lepszym.

Czas biegu: około 1:55h

W tym roku chce przebiec półmaraton [ 21 km], a w następnym już pełną długość ok. 42km. Byłoby łatwiej gdybym trenował bieganie lub dyscyplinę podobną do niej, ale to nie szkodzi. Chcę udowodnić, że jeśli się bardzo chce to można przezwyciężyć siebie.
NAZWA: VII Półmaraton Świętych Mikołajów
MIEJSCE: Toruń
DATA: 6-12-2009
DYSTANS: 21 km

Decyzja zapadła biegnę. Zostało 25 dni.

To już VII edycja półmaratonu Świętych Mikołajów, co roku coraz więcej ludzi bierze udział w tego typu zabawie, tak zmieniała się frekwencja przez ostatnie edycje:

Co ciekawe w biegu biorą udział nawet bardzo młodzi zawodnicy, z listy startowej wynika, że najmłodszy uczestnik ma 11 lat. Jest też sporo 14-nastolatków. Teraz się zastanawiam – co ja przez tyle czasu robiłem?

„Nie żyje by biegać, biegam by lepiej żyć.”

Chcesz zobaczyć jak mi poszło? KLIKNIJ