Związki zawodowe powstają z założenia, żeby bronić pracowników przed nadmiernym wykorzystywaniem ich przez pracodawców. Jednak w obecnych czasach coraz częściej jest zupełnie inaczej i to zatrudniający muszą walczyć z zrzeszeniem.


Gdy spojrzymy jak wygląda to w naszym kraju to z łatwością dostrzeżemy, że związki zawodowe najczęściej działają na niekorzyść firmy. Sytuacja wygląda następująca:
- Zenek, a pielęgniarki dostały 15% podwyżki, może my też powinniśmy?
- No tak, w ostatnim roku dostaliśmy 10% tylko, a przecież inflacja wzrasta i skoro one dostały to nam też się należy.
- Dokładnie, w końcu gdyby nie górnicy/nauczyciele/stoczniowcy/hutnicy to w Polsce nic by nie było!
- Robimy strajk.
Następnie większość pracowników bierze wolne, idzie na strajk lub grozi, że nie zje dzisiaj obiadu. Sprawę nagłaśniają media, firma X utożsamia się z piekłem na ziemi i najgorszym wyzyskiem pracowników, a nawet ich produkty są przeklęte. Firma traci setki lub miliony złotych każdego dnia, aby w końcu wszystkim lub tylko osobom zapisanym do związków dać 5% podwyżki. Związkowcy ogłaszają wielki sukces – za rok znowu spróbują. Tylko co jest lepsze w dłuższym horyzoncie czasowym dla pracowników rzetelne i rozsądne zarządzanie zakładem pracy, inwestowanie w jego przyszłość i rozwój, zapewnienie stabilności zatrudnienia, czy natychmiastowa podwyżka? W gospodarce rynkowej to rynek kształtuję wynagrodzenie po której pracodawca jest gotów zatrudnić, a pracownik przyjąć ofertę. Poprzez sztuczne windowanie zarobków w górę powstaje większe bezrobocie i mniejsza efektywność pracy. Związki zawodowe generują dla pracodawców duże koszty zatrudnienia przez co nie mogą one sobie pozwolić na przyjęcie kolejnych pracowników, co hamuje rozwój przedsiębiorstwa.

Dlaczego mamy taki wielki deficyt budżetowy?

Winę ponoszą między innymi związkowcy, którzy to z kolei domagali się coraz to lepszych warunków pracy. Pierwotnie budżet był skonstruowany, aby był samofinansujący się. Jednak ze względu na brak odwagi do przeciwstawienia się do terroryzmu poszczególnych związków zawodowych partie polityczne stopniowo szły na ustępstwa i tak:
- obniżamy wiek emerytalny,
- podnosimy wynagrodzenie wbrew zasadom wolnego rynku,
- gwarantujemy stałość pracy,
- wypłacamy premie dla strajkujących.

Wszystko po to, aby zdobyć sympatię mediów i społeczeństwa przez polityków mimo, że jest to niezgodne z finansami i czystą logiką. Wszystko zaczynało się od górników, pielęgniarek i stoczniowców, a teraz każdego dnia słyszymy o nowych strajkach, które próbują wymusić od państwa wyższe wynagrodzenia dla pracowników. O tym, że związki zawodowe stają się coraz częściej marionetkami partii politycznych możemy przeczytać tutaj. Autor tekstu pisze „Dzisiejsze związki zawodowe to mieszanina zasad rodem z gierkowskiej Komuny i demokracji po 1989r.”

Prywatyzowani związkowcy

Związkowcy, którzy mają zmienić właściciela z skarbu państwa na prywatnego próbują terroryzować społeczeństwo i zakład pracy. Ostatnio czytałem, że pracownicy w zamian za zgodę na prywatyzację zażądali:
„10-letnich gwarancji zatrudnienia dla załogi, premii prywatyzacyjnej w wysokości 20 tys. zł na zatrudnionego, 20% podwyżki pensji zasadniczej od nowego właściciela, a także… zegarki „dobrej marki” dla zatrudnionych z tytułu 20-lecia pracy. „
Przepraszam bardzo, ale co to znaczy w ogóle „premia prywatyzacyjna”? Za co? Za to, że zmieni się jego pracodawca? Nie podoba się to zmieniać pracę, a nie jeszcze wysnuwać jakieś żądania. Przecież prywatyzacja wpływa najczęściej na korzyść spółki, bo dostaje ona dodatkowy kapitał na inwestycje, do tego skarb państwa często nie ma dobrego rozeznania w sprawach zarządczych firm, a ma w nich głos większościowy. Z wielu badań wynika, że spółki prywatne są lepiej zarządzane od publicznych, ale to temat na osobny wpis.


Ostatnią głośną sprawą dotyczącą związków zawodowych był protest górników z Jastrzębskiej Spółki Węglowej, która 30 czerwca 2011 ma wejść na giełdę. Dlatego, że sam jestem zainteresowany kupnem akcji zagłębiłem się w dane spółki. Okazuje się, że w JSW działa ponad 50 związków, a poziom uzwiązkowienia przekracza 100%. Wielodniowe protesty, które naraziły spółkę na ogromne straty przyniosły porozumienie i tak: każdy pracownik dostanie za darmo po 20-30 akcji spółki, przez 10 lat górnicy będą mieli gwarancję zatrudnienia, pracownicy dostaną 5,5-procentową podwyżkę oraz do podziału 160 milionów zł z zysku za 2010 rok, ponadto dostali pisemną gwarancję, że skarb państwa zachowa kontrolę nad spółką. Podsumowując jeśli górnik stwierdziłby, że jednak nie chcę mu się pracować i będzie się obijać to, żeby go zwolnić trzeba mu wypłacić równowartość 120 krotności jego pensji. Generuje to ogromne koszty dla JSW i jest wbrew zasadom równości obywateli w państwie, bo może następnym razem pielęgniarkom też dajmy gwarancję 15 lat zatrudnienia?

Konkluzja

Konieczna jest zmiana prawa dotycząca związków zawodowych. W obecnej formie są to organizacje destruktywne dla całości funkcjonowania rynku i państwa. W końcu mamy wolność wyboru, jeśli nie podobają nam się warunki naszej obecnej pracy i poziom wynagrodzenia to zawsze może ją zmienić na lepszą.

Szkolenie przygotowane profesjonalnie, oczywiście darmowe dla wszystkich. XTB to dom maklerski zajmujący się wszelkimi operacjami na giełdzie. Po twarzach zarówno nowicjuszy, głównie studentów jak i starszych i bardziej doświadczonych graczach  można było dostrzec wielkie zainteresowanie. Jednak w czasie dwudniowego szkolenia gdy tylko padały  słowa

kryzys/bessa/krach/spadek

następowało małe poruszenie i szmery. Na jednej z przerw między sesjami przypomniałem sobie co pisał Robert Kiyosaki, Ci ludzie nie grają po to aby wygrać, ale po to aby nie przegrać.Mała różnica? Nie, bardzo duża. Ludzie skupiają się na tym czego by nie chcieli zrobić i tym samym to otrzymują zamiast obrać sobie cel i konsekwentnie zacząć go realizować.
Szkoleniowcy nie kryli tego, że u nich w firmie w ciągu roku traci tylko 89% graczy. Podkreślali, że to całkiem dobry wynik. Dlaczego więc jeśli ludzie tracą pieniądze nadal grają na giełdzie? Bo liczą, że ktoregoś razu znajdą się w tych 11% wygranych i zdobędą szybko wielkie pieniądze. Gdy w grę wchodzą własne cięzko zarobione pieniądze nikt nie jest mądry, roztropny i spokojny. Konsekwencja odchodzi na bok, a to właśnie ona jest najbardziej potrzebna w tego typu grze. Trzymanie się własnych zasad i konsekwencja powoduje znalezienie się w mniejszości, w 11% szczęściwców.